Andrzej Błaszyński

Uro­dził się 26.02.1936 roku w Zub­ko­wie koło No­wo­gródka (ZSRR). Oj­ciec Ma­rian był na­uczy­cie­lem szkoły wiej­skiej. Do wy­bu­chu wojny z ro­dzi­cami mieszka w Zub­ko­wie. Oj­ciec jako ofi­cer re­zerwy pie­choty zo­stał zmo­bi­li­zo­wany w lipcu 1939 roku do Ko­ro­nowa koło Byd­gosz­czy i peł­nił służbę w ar­mii „Po­mo­rze”, z którą wy­co­fuje się do Pusz­czy Kam­pi­no­skiej.
An­drzej Błe­szyń­ski pod­czas wojny prze­bywa z matką i bra­tem w No­wo­jelni koło No­wo­gródka, gdzie matka Wanda z domu Sze­li­gow­ska pra­cuje jako na­uczy­cielka w szkole po­wszech­nej do wy­bu­chu wojny nie­miecko-ra­dziec­kiej. Pod­czas oku­pa­cji matka pra­cuje do­ryw­czo przy róż­nych pra­cach fi­zycz­nych.
Z chwila wy­zwo­le­nia tych te­re­nów przez Ar­mię Ra­dziecką wraz z matka i bra­tem w ra­mach re­pa­tria­cji przy­bywa we wrze­śniu 1945 roku do Kwi­dzyna. Uczęsz­cza do Szkoły Pod­sta­wo­wej nr 1 i Szkoły Ćwi­czeń, która ukoń­czył w 1948 roku. Li­ceum Ogól­no­kształ­cące w Kwi­dzy­nie ukoń­czył w 1952 roku, a stu­dia na Po­li­tech­nice Gdań­skiej ukoń­czył w 1958 roku. Pracę za­wo­dową roz­po­czął w Za­kła­dzie Pro­duk­cyj­nym Me­cha­ni­za­cji Rol­nic­twa w Kwi­dzy­nie jako tech­no­log. Za­kład, w któ­rym pra­cuje zmie­nia pro­fil pro­duk­cji i na­zwę na Za­kłady Elek­tro­tech­niki Mo­to­ry­za­cyj­nej, w któ­rych po­wie­rzono mu obo­wiązki szefa pro­duk­cji, a od 1961 roku głów­nego kon­struk­tora, a po pię­ciu la­tach obej­muje sta­no­wi­sko głów­nego in­ży­niera. W tym cza­sie na­stę­puje mo­der­ni­za­cja i roz­bu­dowa za­kładu, za którą był bez­po­śred­nio od­po­wie­dzialny.
1968 roku udziela się spo­łecz­nie mie­dzy in­nymi w Miej­skiej Ra­dzie Na­ro­do­wej MRN w Kwi­dzy­nie. Spo­łecz­nie pełni obo­wiązki Za­stępcy Prze­wod­ni­czą­cego MRN do 1981 roku, jed­no­cze­śnie w WRN w El­blągu jest w la­tach 19751979 rad­nym. W 1977 roku wstę­puje do PZPR. Jako czyn­nik spo­łeczny ko­or­dy­no­wał pracę MRN w Kwi­dzy­nie ce­lem wy­pra­co­wa­nia opty­mal­nych wa­run­ków dla za­bez­pie­cze­nia ży­cia i roz­woju mia­sta.
1977 roku obej­muje sta­no­wi­sko Dy­rek­tora Na­czel­nego Za­kła­dów Elek­tro­tech­niki Mo­to­ry­za­cyj­nej (ZEM) i na tym sta­no­wi­sku pra­cuje do chwili obec­nej. Od po­czątku 1981 roku do po­łowy 1984 roku jest Prze­wod­ni­czą­cym RMN w Kwi­dzy­nie. Okres wy­da­rzeń sierp­nio­wych 1980 roku nie spo­wo­do­wał za­ła­ma­nia się pracy MRN jak rów­nież ak­tyw­no­ści rad­nych. Za­sad­ni­czy wpływ na to miała pełna sa­mo­dziel­ność po­szcze­gól­nych ko­mi­sji rady opie­ra­ją­cych się na za­an­ga­żo­wa­niu po­szcze­gól­nych rad­nych z jego udzia­łem.
Z chwila utwo­rze­nia w 1970 roku To­wa­rzy­stwa Mi­ło­śni­ków Ziemi Kwi­dzyń­skiej jest człon­kiem tego to­wa­rzy­stwa. W 1983 roku uchwałą MRN w Kwi­dzy­nie po­wo­łany zo­stał na Prze­wod­ni­czą­cego Ko­mi­tetu Ob­cho­dów 750-le­cia mia­sta Kwi­dzyna.

Opra­co­wano na pod­sta­wie ma­te­ria­łów wła­snych pra­cowni re­gio­nal­nej — re­la­cji ust­nej A. Bła­szyń­skiego spi­sa­nej przez R. Me­chliń­skiego.