Antoni Bielawski
s. Władysława

ur. 2 I 1919 w Lip­ni­kach (woj. wo­łyń­skie)

Prze­bieg ka­riery za­wo­do­wej:

  • 19381939 Na­uczy­ciel Pol­skiej Ma­cie­rzy Szkol­nej w Kra­śnicy (woj. wo­łyń­skie).
  • IX 1940-V 1942 Żoł­nierz Ar­mii Czer­wo­nej.
  • V 1943-IV 1944 Żoł­nierz I Dy­wi­zji Pie­choty im. Ko­ściuszki.
  • IV-VIII 1944 Słu­chacz Szkoły Spe­cjal­nej NKWD w Kuj­by­sze­wie (ZSRS).
  • 2 IX 1944 Re­fe­rent BP w Lu­bli­nie.
  • 11944 Do dys­po­zy­cji PUBP w Otwocku.
  • 281944 P.o. Szefa PUBP w Wę­gro­wie.
  • 6 VI 1945 P.o. Szefa PUBP w Cie­cha­no­wie.
  • 1 III 1947 Star­szy re­fe­rent, jed­no­cze­śnie p.o. Szefa PUBP w Grójcu.
  • 10 XI 1948 Star­szy re­fe­rent, jed­no­cze­śnie p.o. Szefa PUBP w Kwi­dzy­nie.
  • 31 III 1949 Za­stępca Szefa, jed­no­cze­śnie p.o. Szefa PUBP w Kwi­dzy­nie.
  • 15 VIII 1950 Szef PUBP w Kwi­dzy­nie.
  • 20 XI 1950 Tym­cza­sowo aresz­to­wany (w przed­dzień wy­miany pie­nięż­nej [291950] Bie­law­ski wraz z pod­le­głymi pra­cow­ni­kami do­ko­nali bez­praw­nych za­ku­pów w Od­dziale Kon­sumu MBP — w sta­rej wa­lu­cie i po sta­rych ce­nach — na sumę pra­wie 1 mln zło­tych!) .
  • 311951 Zwol­niony dys­cy­pli­nar­nie.
  • 31 V 1951 Ska­zany pra­wo­moc­nym wy­ro­kiem Woj­sko­wego Sądu Re­jo­no­wego w Gdyni
  • na 3 lata wię­zie­nia.

Awanse: cho­rąży (1944), po­rucz­nik BP (1946).

Wy­kształ­ce­nie:

  • 1932 Szkoła po­wszechna.
  • 1937 Gim­na­zjum w Rów­nem.

Frag­menty do­ku­men­tów:

Mimo fa­cho­wego przy­go­to­wa­nia pra­cuje bar­dzo nie­dbale. Bra­kuje mu zdol­no­ści or­ga­ni­za­cyj­nych. Nie po­trafi na­uczyć lu­dzi dys­cy­pliny. Po­li­tycz­nie słabo wy­ro­biony.
Cha­rak­te­ry­styka, 1945 r.

Po­za­tym [!], jak wy­nika z ra­portu kpt. Ro­ma­niuka, Bie­law­ski bę­dąc Sze­fem Urzędu w Cie­cha­no­wie nie utrzy­my­wał dys­cy­pliny wśród pod­wład­nych mu pra­cow­ni­ków, oraz za­nie­dbał pracę ope­ra­tywną. Słabo przy­czy­niał się do zwal­cza­nia nie­le­gal­nego pod­zie­mia, jak rów­nież ele­men­tów re­ak­cyj­nych na swoim te­re­nie. Wię­cej był za­in­te­re­so­wany spra­wami oso­bi­stymi.
Pi­smo do Biura Per­so­nal­nego MBP w pra­wie nie­pra­wi­dło­wo­ści w PUBP w Cie­cha­no­wie, 1947 r.

Po­nie­waż W[ydział] ds. F[unk­cjo­na­riu­szy] nie za­koń­czył do­chodz­nie p-ko ww. od 1946 r., a bat ten wiecz­nie nie może wi­sieć na nim pro­po­nuję na od­po­wie­dzial­ność Wydz. ds. Funk­cjo­na­riu­szy MBP mia­no­wać por. Bie­law­skiego na stan. Z-cy i p.o. Szefa PUBP […]. Na sta­no­wi­sko Szefa nie na­daje się na ra­zie. […] W pracy chyba nie jest zbyt mocny skoro Szef WUBP nie może o nim jesz­cze nic po­wie­dzieć po czte­rech mie­sią­cach pracy.
Wnio­sek per­so­nalny, 1949 r.

Po od­by­ciu kary wie­zie­nia […] za­trud­niony był w „Pro­za­me­cze [Pro­za­met?]
w Gdań­sku w cha­rak­te­rze Kier. Wydz. Ochrony, a na­stęp­nie prze­nie­siony do Za­kła­dów „N-11″ na to samo sta­no­wi­sko. Z na­ło­żo­nych obo­wiąz­ków
[…] wy­wią­zy­wał się bez za­strze­żeń, prze­ja­wiał wiele wła­snej ini­cja­tywy, a na­wet po­ma­gał pra­cow­ni­kom Org. B.P w wy­kry­wa­niu wroga. Żad­nych wy­kro­czeń mo­ral­nych za po­wyż­szy okres z jego strony nie stwier­dzono — wolne chwile po­świę­cał na pod­no­sze­niu swego po­ziomu ogól­nego.
Cha­rak­te­ry­styka dla Ko­mi­sji Kon­troli Par­tyj­nej KW PZPR w Gdań­sku, 1955 r.