Antoni Pawłowski

An­toni J. Paw­łow­ski, dr nauk tech­nicz­nych, ar­che­olog. Uro­dził się 02 lu­tego 1950 r. w miej­sco­wo­ści Nowe Skó­rowo, gmina Po­tę­gowo (po­wiat słup­ski). Stu­dia ar­che­olo­giczne od­był na Wy­dziale Fi­lo­zo­ficzno Hi­sto­rycz­nym Uni­wer­sy­tetu Wro­cław­skiego, które ukoń­czył w 1974 r. Ty­tuł dok­tora uzy­skał na Po­li­tech­nice Wro­cław­skiej, w In­sty­tu­cie Hi­sto­rii, Ar­chi­wi­styki, Sztuki i Tech­niki w 1979 r.
Po ukoń­cze­niu pracy dok­tor­skiej osiadł w Mal­borku, gdzie od po­czątku zwią­zany był za­wo­dowo z Mu­zeum Zam­ko­wym. Pia­sto­wał tam urząd kie­row­nika działu ar­che­olo­gii w la­tach 19781984. W 1985 roku za­jął sta­no­wi­sko kie­row­nika działu kon­ser­wa­cji zamku, po­zy­cję tę spra­wo­wał do 1994 roku. W 1995 roku zo­stał od­de­le­go­wany do Kwi­dzyna, na sta­no­wi­sko Kie­row­nika Mu­zeum Zam­ko­wego w Kwi­dzy­nie — Od­działu Mu­zeum Zam­ko­wego w Mal­borku.
Dr An­toni Paw­łow­ski był au­to­rem wielu prac ba­daw­czych. Na­pi­sał ta­kie po­zy­cję jak: „kil­ka­na­ście gro­dzisk pru­skich na te­re­nie Po­me­za­nii, Po­ge­za­nii i War­mii”, „zamki w Mal­borku, Kwi­dzy­nie, By­to­wie i Dzierz­go­niu”, „za­bu­dowa sta­ro­miej­ska w Bra­nie­wie, Kwi­dzy­nie, Su­szu i Olsz­ty­nie”.
Po­nadto był twórcą wielu pu­bli­ka­cji oraz wy­staw. Główne wy­daw­nic­twa to: se­ria ksią­żek po­pu­larno – na­uko­wych o zam­kach w Mal­borku i By­to­wie, mie­ście i za­byt­kach Kwi­dzyna, książka o sank­tu­ariach Die­ce­zji El­blą­skiej, wy­dał po­nad 50 prac na­uko­wych z za­kresu ar­che­olo­gii i hi­sto­rii ar­chi­tek­tury ślą­skiej i pru­skiej, był re­dak­to­rem kil­ku­dzie­się­ciu pu­bli­ka­cji z za­kresu sztuki, hi­sto­rii, ar­che­olo­gii i hi­sto­rii ar­chi­tek­tury, po­nadto spra­wo­wał rolę ko­mi­sa­rza wielu wy­staw z za­kresu et­no­gra­fii, hi­sto­rii, sztuki, ma­lar­stwa i rzeźby.
Swoje za­an­ga­żo­wa­nie re­ali­zo­wał rów­nież jako radny mia­sta Mal­borka z ra­mie­nia Ko­mi­tetu Oby­wa­tel­skiego w la­tach 19901994 roku. Po­nadto był współ­or­ga­ni­za­to­rem Brac­twa Pił­kar­skiego „Po­me­za­nia” oraz kil­ku­let­nim wi­ce­pre­ze­sem ds. or­ga­ni­za­cyj­nych.
Był kie­row­ni­kiem wy­ko­pa­lisk w kwi­dzyń­skiej ka­te­drze, kiedy to ze­spół pra­cu­jący pod jego nad­zo­rem od­krył miej­sce po­chówku trzech wiel­kich mi­strzów krzy­żac­kich. Zmarł na­gle 19 lipca 2008 roku w wieku 58 lat. Zo­stał po­cho­wany 21 lipca 2008 roku na kwi­dzyń­skim cmen­ta­rzu ko­mu­nal­nym.

Opra­co­wano na pod­sta­wie: „Kto jest kim w Kwi­dzy­nie i po­wie­cie kwi­dzyń­skim”; ma­te­riały wła­sne Pra­cowni Re­gio­nal­nej; uzu­peł­niony przez Woj­cie­cha Ryb­czyń­skiego.