Franciszek Bodurka

Fran­ci­szek Bo­durka uro­dził się 04.02.1926 roku w Raj­bro­dzie, po­wiat Boch­nia. Szkołę po­wszechną ukoń­czył w Raj­bro­dzie. Pod­czas II wojny świa­to­wej prze­by­wał przy ro­dzi­cach, gdzie w końcu 1944 roku zo­stał schwy­tany przez Niem­ców i wy­wie­ziony do obozu pracy w Ty­mo­wie, pow. Brze­sko (pod nad­zo­rem ko­pał rowy prze­ciw­czoł­gowe). Wkrótce, po cięż­kiej dwu­mie­sięcz­nej pracy, ucieka i ukrywa się w Żmiący pow. Li­ma­nowa.

Po za­koń­cze­niu wojny uczył się w Bochni, w Pań­stwo­wym Gim­na­zjum i Li­ceum. W 1949 roku wstą­pił do Wyż­szej Szkoły Rol­ni­czej w Cie­szy­nie, a po roku prze­szedł do Wyż­szej Szkoły Rol­ni­czej w Olsz­ty­nie, którą ukoń­czył w 1953 roku. Dzia­łal­ność spo­łeczną roz­po­czął w Bochni, przy­na­leż­no­ścią do ZMP (Zwią­zek Mło­dzieży Pol­skiej) i na stu­diach w ZAMP (Zwią­zek Aka­de­mic­kiej Mło­dzieży Pol­skiej). Z na­kazu pracy, w marcu 1953 roku roz­po­czął pracę za­wo­dową jako agro­nom w Wo­je­wódz­kiej Ra­dzie Na­ro­do­wej w Gdań­sku. Na wła­sną prośbę prze­szedł do pracy w te­re­nie, do po­wiatu kwi­dzyń­skiego, gdzie przez dwa lata pra­co­wał jako główny agro­nom w Pre­zy­dium Po­wia­to­wej Rady Na­ro­do­wej w Kwi­dzy­nie.

W la­tach 19621968 r peł­nił obo­wiązki I Se­kre­ta­rza KP PZPR (Ko­mi­tetu Po­wia­to­wego Pol­skiej Zjed­no­czo­nej Par­tii Ro­bot­ni­czej) w Kwi­dzy­nie. W trak­cie swo­jej ka­den­cji dzia­łał na rzecz roz­bu­dowy struk­tur or­ga­ni­za­cji par­tyj­nej na te­re­nie po­wiatu kwi­dzyń­skiego. W la­tach 19681978 Fran­ci­szek Bo­durka był Prze­wod­ni­czą­cym PRN (Po­wia­to­wej Rady Na­ro­do­wej) w Kwi­dzy­nie, a na­stęp­nie Na­czel­ni­kiem Po­wiatu do końca maja 1975 roku. W la­tach 19751979 Fran­ci­szek Bo­durka peł­nił obo­wiązki Na­czel­nika Mia­sta Kwi­dzyna. Za jego ka­den­cji na­stą­piła roz­bu­dowa mia­sta, był to okres bu­dowy Za­kła­dów Ce­lu­lo­zowo-Pa­pier­ni­czych. Od 1980 roku peł­nił funk­cję Pre­zesa Okrę­go­wej Spół­dzielni Mle­czar­skiej w Kwi­dzy­nie.

W dzia­łal­no­ści po­li­tycz­nej udzie­lał się od 1953 roku, kiedy to wstą­pił w sze­regi PZPR. Był człon­kiem Eg­ze­ku­tywy KP PZPRKW PZPR w El­blągu. Za dzia­łal­ność za­wo­dową i spo­łeczną wy­róż­niony był wie­loma od­zna­kami re­sor­to­wymi i re­gio­nal­nymi. Za ca­ło­kształt dzia­łal­no­ści za­wo­do­wej i spo­łeczno-po­li­tycz­nej od­zna­czony zo­stał także wie­loma od­zna­cze­niami pań­stwo­wymi w tym Krzy­żem Ofi­cer­skim OOP (1975 r.) i Krzy­żem Ka­wa­ler­skim OOP (1970 r.). Zmarł w 1991 roku.

Ma­te­riał opra­co­wany w 1984 roku przez Ro­mana Me­chliń­skiego na pod­sta­wie ust­nej re­la­cji Fran­ciszka Bo­durki z dnia 14.10.1984 roku; uzu­peł­niony przez Ju­stynę Li­guz.