Jan Jeleniewski

Uro­dził się w 24.11.1909 roku w Szem­bruku, w po­wie­cie gru­dziądz­kim. Szkołę po­wszechną ukoń­czył w Szem­bruku po czym uczył się za­wodu ku­piec­kiego. Uczęsz­czał na po­po­łu­dniowe kursy han­dlowe w Gru­dzią­dzu przez okres trzech lat.
Od 1931 roku służy w 16 Pułku Ar­ty­le­rii Lek­kiej w Gru­dzią­dzu. Po­zo­staje w służ­bie za­wo­do­wej tego pułku jako pod­ofi­cer nad­ter­mi­nowy, a póź­niej za­wo­dowy. W 1935 roku koń­czy w To­ru­niu szkołę pod­ofi­ce­rów za­wo­do­wych. Z chwilą wy­bu­chu wojny wal­czy ko­lejno pod Gru­dzią­dzem, To­ru­niem, Kut­nem, Ło­wi­czem i w Pusz­czy Kam­pi­no­skiej. Dnia 20.09.1939 roku prze­dziera się do War­szawy i na Bie­la­nach wal­czy w obro­nie sto­licy, gdzie 21.09.1939 roku jest ciężko ranny w lewą nogę. Le­czy się naj­pierw w Szpi­talu Wol­skim, a na­stęp­nie w Szpi­talu Czer­wo­nego Krzyża przy ulicy Smol­nej 6 – w su­mie przez 11 mie­sięcy.
Od końca 1940 roku mieszka w Prusz­ko­wie koło War­szawy pra­cu­jąc w Pol­skim Czer­wo­nym Krzyżu, a póź­niej w prusz­kow­skiej elek­trowni. Od 1942 roku jest w ru­chu oporu pod pseu­do­ni­mem „Ro­gacz”, a w 1943 roku zo­staje do­wódcą plu­tonu ar­ty­le­rii zmo­to­ry­zo­wa­nej AK jako ognio­mistrz. Po­szu­ki­wany przez Ge­stapo opusz­cza Prusz­ków i w 1944 roku udaje się do Otwocka, gdzie pra­cuje w Za­rzą­dzie Miej­skim.
Po wy­zwo­le­niu wraca do swego miesz­ka­nia przy ulicy Klo­no­wej 7 w Prusz­ko­wie. W po­ło­wie roku 1945 po otrzy­ma­niu na­kazu prze­sie­dle­nia re­pa­tria­cyj­nego udaje się do Kwi­dzyna i tu w 1947 roku otwiera wła­sny sklep pa­pier­ni­czo-pi­śmienny, który pro­wa­dzi do roku 1950. Na­stęp­nie roz­po­czyna prace w Pań­stwo­wym Przed­się­bior­stwie „Dom Książki” w Kwi­dzy­nie jako kie­row­nik księ­garni. Dał się po­znać jako do­bry or­ga­ni­za­tor i do za­wodu księ­gar­skiego przy­spo­sa­biał mło­dych księ­ga­rzy.
Na­le­żał do Związku In­wa­li­dów Wo­jen­nych i do ZBo­WiD.
Za upo­wszech­nia­nie i roz­pro­wa­dza­nie na pod­sta­wie wy­daw­ni­czych za­po­wie­dzi du­żej ilo­ści ksią­żek, w tym o tre­ści spo­łeczno-po­li­tycz­nej wśród kształ­cą­cej się mło­dzieży kwi­dzyń­skiej wy­róż­niony zo­stał od­zna­kami re­sor­to­wymi: „Wzo­rowy Sprze­dawca” w 1957 roku, a w la­tach 19641976 ko­lejno trzy razy od­znaką: „Wzo­rowy Księ­garz” – I, IIIII stop­nia.
Zmarł 31.01.1984 roku i po­cho­wany zo­stał na Cmen­ta­rzu Ko­mu­nal­nym w Kwi­dzy­nie.
Za udział w woj­nie otrzy­mał „Me­dal Zwy­cię­stwa i Wol­no­ści” (1974 rok). Po­sia­dał tez od­znakę „Za­słu­żo­nego Dzia­ła­cza Związku In­wa­li­dów Wo­jen­nych” (1960 rok) i Od­znakę Za­słu­żony Ziemi Gdań­skiej (1972 rok).
Za ca­ło­kształt dzia­łal­no­ści za­wo­do­wej i spo­łecz­nej od­zna­czony był Me­da­lem XXX-le­cia Pol­ski Lu­do­wej (22.07.1974 r.) i zło­tym Krzy­żem Za­sługi (11.12.1974 rok).

Opra­co­wano na pod­sta­wie wła­sno­ręcz­nie na­pi­sa­nego ży­cio­rysu przez J. Je­le­niew­skiego oraz re­la­cji i do­ku­men­tów bę­dą­cych w po­sia­da­niu żony Adeli Je­le­niew­skiej a udo­stęp­nio­nych 09.08.1984 roku.