Jerzy Borowicz
s. Józefa

ur. 291922 w Ja­no­wie (pow. Lipno, woj. po­mor­skie)

Prze­bieg ka­riery za­wo­do­wej:

19 XII 194517 XII 1947 Żoł­nierz Kor­pusu Bez­pie­czeń­stwa We­wnętrz­nego.
181948 War­tow­nik PUBP w Sztu­mie.
1 V 1949 Młod­szy re­fe­rent Re­fe­ratu IV PUBP w Sztu­mie.
1 I 1950 Re­fe­rent Re­fe­ratu IV PUBP w Sztu­mie.
20 IX 1950 Słu­chacz Rocz­nej Szkoły Ofi­cer­skiej Cen­trum Wy­szko­le­nia MBP.
8 VIII 1951 Star­szy re­fe­rent w Kie­row­nic­twie PUBP w Mal­borku.
1 XII 1951 Za­stępca Szefa PUBP w Mal­borku.
1 VI 1952 Szef PUBP w Kwi­dzy­nie.
22 IV 1953 Tym­cza­sowo aresz­to­wany.
30 VI 1953 Zwol­niony dys­cy­pli­nar­nie (m.in. za za­nie­dba­nia i fał­szer­stwa w pracy ope­ra­cyj­nej, pi­jań­stwo w cza­sie pracy oraz mo­le­sto­wa­nie i wy­ko­rzy­sty­wa­nie sek­su­alne ko­biet).
291954 Ska­zany wy­ro­kiem Woj­sko­wego Sądu Re­jo­no­wego w Gdań­sku na 3 lata wię­zie­nia (zwol­niony po od­by­ciu po­łowy kary).

Awanse: ka­pral (1947), plu­to­nowy (1949), cho­rąży (1951), pod­po­rucz­nik (1952).

Wy­kształ­ce­nie:
1934 5 klas Szkoły Po­wszech­nej w Wo­len­ci­nie
1949 Szkoła Za­wo­dowa WUBP.

Frag­menty do­ku­men­tów:

Po 1945 r. wstą­pił do KBW „ […] gdyż tam mo­głem wal­czyć je­dy­nie o do­bro dla ogółu, dla De­mo­kra­cji i nisz­czyć bandy le­śne, dzia­ła­jące szko­dli­wie dla na­szej Pol­ski De­mo­kra­tycz­nej i Lu­do­wej”.
Ży­cio­rys J. Bo­ro­wi­cza, 1948 r.

„ […] mam szczerą chęć i za­mi­ło­wa­nie do peł­nie­nia służby w Bez­pie­czeń­stwie […]”.
Po­da­nie J. Bo­ro­wi­cza do UBP, 1948 r.

W pracy ope­ra­cyj­nej jest chętny i za­cięty do walki z wro­giem, jed­nak po­siada braki na od­cinku pracy z agen­turą i pracy nad spra­wami, które wy­ma­gają głęb­szego roz­pra­co­wa­nia. W sto­sunku do pra­cow­ni­ków jest wy­ma­ga­jący, lecz za mało ich uczy i po­maga im. Ostat­nio stwier­dzono u niego fakty nie­mo­ral­nego pro­wa­dze­nia się, pi­jań­stwa i nad­uży­cia wła­dzy. […] opi­sa­nym po­stę­po­wa­niem ppor. Bo­ro­wicz wy­rzą­dził duże szkody dla pracy apa­ratu BP i z ni­skich po­bu­dek na­ru­szył za­sady pra­wo­rząd­no­ści lu­do­wej”.
Ra­port do Mi­ni­stra BP, 1953 r.