Józef Turowski
s. Stanisława

ur. 15 V 1928 w Fur­ma­no­wie (woj. łódz­kie)

Prze­bieg ka­riery za­wo­do­wej:

XII 1946-IV 1948 Kar­to­te­karz, na­stęp­nie in­spek­tor kol­por­tażu przy Po­wia­to­wym Ko­mi­te­cie Pol­skiej Par­tii Ro­bot­ni­czej w Koń­skich (łódz­kie).
27 IV 1948 Re­fe­rent Re­fe­ratu V PUBP w Sta­ro­gar­dzie Gdań­skim.
1 VI 1950 Star­szy re­fe­rent Re­fe­ratu V PUBP Sta­ro­gard Gdań­skim.
20 IX 1950 Słu­chacz Rocz­nej Szkoły Ofi­cer­skiej Cen­trum Wy­szko­le­nia MBP.
1 IX 1951 Star­szy re­fe­rent w Kie­row­nic­twie PUBP w Tcze­wie.
1 XII 1951 Za­stępca Szefa PUBP Tczew.
1 VII 1953 Szef PUBP w Kwi­dzy­nie.
1 IV 1955 Kie­row­nik De­le­ga­tury Uds.BP w Kwi­dzy­nie.
1 IX 1956 Słu­chacz Dwu­let­niej Wyż­szej Szkoły Ak­tywu Kie­row­ni­czego w War­sza­wie.
16 XII 1956 Do dys­po­zy­cji Kie­row­nika WUds.BP w Gdań­sku.
1 I 1957 Do dys­po­zy­cji Ko­men­danta Wo­je­wódz­kiego MO w Gdań­sku.
151957 Zwol­niony (na wła­sną prośbę).

Awanse: plu­to­nowy (1949), sier­żant (1950), cho­rąży (1951), po­rucz­nik (1952), po­rucz­nik BP (1954).

Wy­kształ­ce­nie:
1946 Za­li­czył 6 klasę szkoły po­wszech­nej.
1946 Kurs Trak­to­rzy­stów.
1949 Kurs Woj­skowy przy Jed­no­stce Woj­sko­wej Nr 2611 (KBW).
1956 Ukoń­czył 10 klas szkoły ogól­no­kształ­cą­cej.

Od­zna­cze­nia, na­grody:
1952 Srebrny Krzyż Za­sługi.
1954 Na­groda mi­ni­stra BP S. Rad­kie­wi­cza — ze­ga­rek „For­tis”.

Kary:
1950 14 dni aresztu ści­słego.
1953 „Na­gana z uprze­dze­niem na przy­szłość”.

Frag­menty do­ku­men­tów:

„Prośbę swą mo­ty­wuję tem, iż mam za­mi­ło­wa­nie w tym kie­runku pra­co­wać,
z obo­wiąz­ków pracy przy­że­kam [!] wy­wią­zy­wać się na­le­ży­cie i ku za­do­wo­le­niu”.
Po­da­nie J. Tu­row­skiego do WUBP w Gdań­sku, 1948 r.

„ […] po­li­tycz­nie wy­ro­biony. […] ma orien­ta­cję. […] jest pra­co­wity i zdy­scy­pli­no­wany. […] jest ide­owym, uczci­wym, od­waż­nym, praw­do­mów­nym, nie jest al­ko­ho­li­kiem. […] jest mało sa­mo­dzielny i ini­cja­tywny […].”
Cha­rak­te­ry­styka, 1948 r.

„ […] sam w pracy pilny i chciałby za wszyst­kich zro­bić, nie za­wsze po­trafi sku­pić się do końca na jed­nym za­gad­nie­niu, przez co roz­prze­strze­nia się i gubi, nie lubi dłu­żej pra­co­wać. […] in­te­li­gentny, ko­le­żeń­ski, roz­mowny, roz­sądny. […] na­ło­gowy pa­lacz pa­pie­ro­sów, w ży­ciu pry­wat­nym nie­roz­po­znany”.
Cha­rak­te­ry­styka, 1951 r.

„Na ze­bra­niach par­tyj­nych przez dłuż­szy okres czasu da­wał od­czuć to­wa­rzy­szom, że jest kie­row­ni­kiem. Nie do­ce­niał zna­cze­nia kry­tyki. Dla­tego też zro­dziła się w Urzę­dzie at­mos­fera nie­uf­no­ści pra­cow­ni­ków do Kie­row­nika. […] W pracy za­wo­do­wej w ostat­nim okre­sie nie ma spe­cjal­nych osią­gnięć. […] W sto­sunku do pod­wład­nych jest wy­ma­ga­jący. Chęt­nie udziela po­mocy, lecz nie­kiedy jest ona po­wierz­chowna. […] W ży­ciu pry­wat­nym pro­wa­dzi się nie­na­gan­nie”.
Cha­rak­te­ry­styka, 1955 r.

„Jest na do­brym po­zio­mie po­li­tycz­nym, który w miarę swego czasu pod­nosi na wyż­szy po­ziom. Obec­nie po­siada u pra­cow­ni­ków au­to­ry­tet i za­ufa­nie, gdyż dba on o ich wa­runki w pracy i wa­runki by­towe. Jest pra­cow­ni­kiem, który sys­te­ma­tycz­nie roz­wija się po­li­tycz­nie a także i w pracy ope­ra­tyw­nej”.
Cha­rak­te­ry­styka, 1955 r.

„[…] pra­gnę uczyć się, lub roz­po­cząć pracę na in­nym od­cinku ży­cia go­spo­dar­czego”.
Ra­port J. Tu­row­skiego do Mi­ni­stra Spr. Wewn. o zwol­nie­nie z bez­pieki.