Marian Owiecki

Ma­rian Owiecki

s. Bo­le­sława

ur. 2 I 1936 w Go­łąb­kach (woj. war­szaw­skie)

Prze­bieg ka­riery za­wo­do­wej:

1 IX 1954 Słu­chacz 2‑letniej Szkoły Ofi­cer­skiej Kra­jo­wego Ośrodka Szko­le­nia w Gdań­sku.
1 VII 1956 Ofi­cer ope­ra­cyjny Sek­cji 1 Wy­działu VI WUBP w Gdań­sku.
1 I 1957 Ofi­cer ope­ra­cyjny Sta­cji „N” Wy­działu „T” KWMO w Gdań­sku.
1 IX 1961 Ofi­cer tech­niki ope­ra­cyj­nej Sta­cji „N” Wy­działu „T” KWMO w Gdań­sku.
1 VII 1963 Ofi­cer ope­ra­cyjny Grupy 6 Wy­działu II SB KWMO w Gdań­sku.
1 VIII 1964 Star­szy ofi­cer ope­ra­cyjny Grupy 6 Wy­działu II SB KWMO w Gdań­sku.
15 VI 1966 Ofi­cer ope­ra­cyjny Grupy 6 Wy­działu II SB KWMO w Gdań­sku.
1 IV 1967 In­spek­tor Grupy 6 Wy­działu II SB KWMO w Gdań­sku.
16 II 1968 I Za­stępca Ko­men­danta Po­wia­to­wego MO ds. SB w Kwi­dzy­nie.
16 VI 1974 In­spek­tor In­spek­to­ratu Kie­row­nic­twa SB KWMO Gdańsk.
1 I 1975 Star­szy in­spek­tor In­spek­to­ratu Kie­row­nic­twa SB KWMO Gdańsk.
1 VI 1975 Star­szy in­spek­tor Wy­działu In­spek­cji KWMO Gdańsk.
16 XI 1979 Za­stępca na­czel­nika Wy­działu Ogól­nego KWMO Gdańsk.
1 IX 1981 Za­stępca na­czel­nika Wy­działu „W” SB KWMO Gdańsk.
16 VI 1989 Za­stępca na­czel­nika Wy­działu II SB Ze­społu ds. Ob­rotu w Ko­mu­ni­ka­cji WUSW
w Gdań­sku.
4 IV 1990 Zwol­niony (na wła­sną prośbę).

Awanse: cho­rąży (1956), cho­rąży MO (1957), pod­po­rucz­nik (1957), po­rucz­nik MO (1960), ka­pi­tan (1965), ma­jor (1969), ppłk?

Wy­kształ­ce­nie:
1954 Świa­dec­two doj­rza­ło­ści w Tech­ni­kum Bu­dowy Trak­to­rów im. W. Piecka Mi­ni­ster­stwa Prze­my­słu Ma­szy­no­wego w Ur­su­sie.
1957 Kurs Ra­dio­ope­ra­to­rów w KWMO w Gdań­sku.
1969 Kurs Do­sko­na­le­nia Kadr Kie­row­ni­czych Służby Bez­pie­czeń­stwa MSW.
1973 Kurs za­stęp­ców ko­men­dan­tów po­wia­to­wych MO ds. SB w Ośrodku Do­sko­na­le­nia Kadr Kie­row­ni­czych MSW.
1978 In­sty­tut Kon­struk­cji i Eks­plo­ata­cji Ma­szyn Wyż­szej Szkoły In­ży­nier­skiej w Ko­sza­li­nie (in­ży­nier me­cha­nik ma­szyn i urzą­dzeń rol­ni­czych).
1987 Kurs Do­sko­na­le­nia Za­wo­do­wego Ka­dry Kie­row­ni­czej pionu „W” MSW.

Od­zna­cze­nia:
1965 Od­znaka „10 Lat w Służ­bie Na­rodu”.
1969 Brą­zowy Me­dal „Za Za­sługi dla Obron­no­ści Kraju”.
1970 Srebrny Krzyż Za­sługi.
1973 Brą­zowa Od­znaka „Za Za­sługi w Ochro­nie Po­rządku Pu­blicz­nego”.
1975 Od­znaka „20 Lat w Służ­bie Na­rodu”.
1975 Srebrna Od­znaka „Za Za­sługi w Ochro­nie Po­rządku Pu­blicz­nego”.
1977 Złoty Krzyż Za­sługi.
1978 Złota Od­znaka „Za Za­sługi w Ochro­nie Po­rządku Pu­blicz­nego”.
1983 Krzyż Ka­wa­ler­ski Or­deru Od­ro­dze­nia Pol­ski.
1984 Me­dal 40-le­cia Pol­ski Lu­do­wej.

Kary:
1966 Zde­gra­do­wany „ze star­szego ofi­cera na ofi­cera ope­ra­cyj­nego za sa­mo­wolne dys­po­no­wa­nie sa­mo­cho­dem służ­bo­wym i nie­wła­ściwe za­cho­wa­nie się”.

Frag­menty do­ku­men­tów:

„Orię­tuje [!] się szybko i po­trafi śmiało re­fe­ro­wać znane mu za­gad­nie­nia. Jedną z jego cech jest po­godne uspo­so­bie­nie, za­wsze jest uśmiech­nięty i chętny do re­ali­za­cji po­sta­wio­nych przed nim za­dań. Świa­to­po­gląd po­siada jesz­cze nie zu­peł­nie skry­sta­li­zo­wany, lecz jest nie­prak­ty­ku­jący. […] bar­dzo chęt­nie idzie na szkołę MBP. […] Roz­pi­sana kon­trola spe­cjalna za­strze­żeń do kan­dy­data ani jego ro­dziny nie wnosi”.
Cha­rak­te­ry­styka (kan­dy­data do służby), 1954 r.

„Pra­cuje po za­gad­nie­niu na­ukow­ców i spe­cja­li­stów pol­skich. Po tym za­gad­nie­niu po­zy­skał 2‑ch war­to­ścio­wych taj­nych współ­pra­cow­ni­ków i 15-cie kon­tak­tów oby­wa­tel­skich, oraz po­siada w opra­co­wa­niu 2‑ch kan­dy­da­tów na t.w. Po­nadto za­ło­żył jedną b. cie­kawą sprawę ewi­den­cji ope­ra­cyj­nej na fakt prze­do­sta­nia się ta­jem­nic pań­stwo­wych z te­renu Wy­brzeża do ob­cego wy­wiadu i jedną sprawę wy­ja­śnił […]”.
Cha­rak­te­ry­styka służ­bowa za lata 19621963.

„[…] pra­cuje po za­gad­nie­niu wy­wiadu za­chod­nio­nie­miec­kiego. […] na po­wie­rzo­nym od­cinku pracy za­wo­do­wej osiąga do­bre wy­niki na sku­tek zna­le­zie­nia wła­ści­wych roz­wią­zań kon­cep­cyj­nych i re­ali­zo­wa­niu kom­bi­na­cji ope­ra­cyj­nych”.
Cha­rak­te­ry­styka służ­bowa, 1967 r.

W pro­wa­dzo­nych roz­pra­co­wa­niach i za­czep­kach ope­ra­cyj­nych śmiało, umie­jęt­nie i ak­tyw­nie wy­ko­rzy­stuje wszyst­kie po­zo­sta­jące do dys­po­zy­cji środki pracy ope­ra­cyj­nej. Wy­ka­zuje dużo wła­snej po­my­sło­wo­ści i ini­cja­tywy. Zre­ali­zo­wał sku­tecz­nie kilka (w roku 1967-11) skom­pli­ko­wa­nych kom­bi­na­cji ope­ra­cyj­nych, jak zdo­by­wa­nie od­ci­sków klu­czy, tajne pe­ne­tra­cje, in­sta­la­cja i wy­ko­rzy­sta­nie środ­ków tech­niki ope­ra­cyj­nej, wpro­wa­dze­nie do spraw t/​w. […] Strona etyczno-mo­ralna nie bu­dzi za­strze­żeń. Na bie­żąco śle­dzi wy­da­rze­nia po­li­tyczno-eko­no­miczne roz­gry­wa­jące się na are­nie mię­dzy­na­ro­do­wej, jak też ak­tyw­nie in­te­re­suje się za­gad­nie­niami ży­cia po­li­tycz­nego w kraju. Re­pre­zen­tuje wy­soki po­ziom in­te­lek­tu­alny, jest do­świad­czony pod wzglę­dem ży­cio­wym i to­wa­rzy­skim. Szko­dli­wych na­ło­gów nie stwier­dza się”.
Cha­rak­te­ry­styka służ­bowa, 1968 r.

Kpt. Owiecki jest zdol­nym, war­to­ścio­wym pra­cow­ni­kiem służby bez­pie­czeń­stwa […] Po­siada per­spek­tywy ro­stu i za­słu­guje na awans na wyż­sze sta­no­wi­sko służ­bowe”.
Wnio­sek per­so­nalny o mia­no­wa­nie na I Za­stępca Ko­men­danta Po­wia­to­wego MO ds. SB w Kwi­dzy­nie, 1968 r.