Plac Plebiscytowy 1, Siedziba Sądu Rejonowego

Po­ło­że­nie:
Bu­dy­nek za­myka od pół­nocy Plac Ple­bi­scy­towy (Flot­twel­platz) — cen­trum dziel­nicy z okresu re­gen­cji, po­wsta­łego w miej­scu daw­nego cmen­ta­rza Św. Je­rzego, gdzie zlo­ka­li­zo­wano wiele gma­chów uzy­tecz­no­ści pu­blicz­nej. Od za­chodu po­łą­czony z do­bu­do­wa­nym póź­niej bu­dyn­kiem ad­mi­ni­stra­cyj­nym Ziem­stwa (obec­nie przy­chod­nia — Pl. Ple­bi­scy­towy nr 3), od wschodu ogra­ni­czony ul. Sło­wiań­ską (Her­ren­strasse), od pół­nocy są­sia­duje z te­re­nem tar­go­wi­ska miej­skiego. Przed ele­wa­cją fron­tową (po­łu­dniową) roz­ciąga się re­pre­zen­ta­cyjny te­ren zie­lony z po­mni­ko­wymi na­sa­dze­niami i po­zo­sta­ło­ścią upa­mięt­nie­nia z okresu wojny 1870/71.

Okre­śle­nie obiektu/​funkcja:
Bu­dy­nek ad­mi­ni­stra­cyjny — sie­dziba Sądu w Kwi­dzy­nie

Przed 1945 ro­kiem:
Sie­dziba Za­chod­nio­pru­skiego Ziem­stwa Ke­dy­to­wego i póź­niej — Sądu Po­wia­to­wego (Pro­vin­zial Land­schaft — Di­rek­tion und Amts­ge­richt)

Historia/​Datowanie:
Bu­dy­nek przy Placu Ple­bi­scy­to­wym (Flot­twel­l­platz) po­wstał w la­tach 18641866 jako ko­lejna sie­dziba utwo­rzo­nego w 1787 roku Ziem­stwa. Pro­jek­to­wał go Gu­stav Re­in­chert, a nie­ist­nie­jącą obec­nie de­ko­ra­cję rzeź­biar­ską wy­ko­nał He­in­rich Me­dem. Po 1945 roku zna­lazł tu swą sie­dzibę Sąd. W okre­sie po­wo­jen­nym znisz­cze­niu ule­gła kom­po­zy­cja rzeź­biar­ska wień­cząca wej­ściowy ry­za­lit gma­chu. Bu­dy­nek wznie­siony w stylu eklek­tycz­nym z ele­men­tami neo­go­tyku i neo­re­ne­sansu.

Opis:
Gmach o du­żej ku­ba­tu­rze i po­wierzchni za­bu­dowy, o im­po­nu­ją­cej for­mie i de­talu ele­wa­cyj­nym. Wra­że­nie to po­głę­bia jesz­cze do­sko­nała per­spek­tywa wi­do­kowa od po­łu­dnia, wschodu i za­chodu. Mu­ro­wany z ce­gły, tyn­ko­wany — tynki szla­chetne w ko­lo­rze go­łę­biej sza­ro­ści i bieli; dwu­kon­dy­gna­cjowy, na­kryty spłasz­czo­nym da­chem czte­ro­spa­do­wym po­kry­tym czę­ściowo bla­cho­da­chówką, a czę­ściowo (czę­ści nie­wi­doczne) papą na de­sko­wa­niu. Więźba da­chowa kon­struk­cji drew­nia­nej, kro­kwiowo-klesz­czowa z za­strza­łami. Bu­dy­nek wznie­siony na rzu­cie wy­dłu­żo­nego pro­sto­kąta z płyt­kim ry­za­li­tem wej­ścio­wym od po­łu­dnia, kwa­dra­to­wym, par­te­ro­wym anek­sem od pół­nocy (od po­dwó­rza), pię­cio­boczną klatką scho­dową od za­chodu, za którą łącz­nik z są­sied­nim bu­dyn­kiem nr 3.


Wy­boru do­ko­nał Bo­gu­mił Wi­śniew­ski Główny Spe­cja­li­sta ds. Ochrony Za­byt­ków w Urzę­dzie Miej­skim w Kwi­dzy­nie, na pod­sta­wie: Kwi­dzyn — Ka­ta­log Za­byt­ków Ar­chi­tek­tury, Ma­ria Gaw­ry­luk, Da­riusz Bar­ton, 1996, oraz z tzw. Bia­łych Kart Obiektu. Fo­to­gra­fie z Gmin­nej Ewi­den­cji Za­byt­ków.