Plan Kwidzyna 1799 rok

Auto­rem planu jest geo­deta o na­zwi­sku Zi­mer­mann. Plan wy­ko­nany zo­stał w lipcu 1799 roku, jak wy­nika z opisu, za­war­tego na kar­cie. Ry­su­nek przed­sta­wia ob­ręb sta­rego mia­sta Kwi­dzyna, mury miej­skie, roz­miesz­cze­nie za­bu­dowy, a także po­dział na po­szcze­gólne działki wraz z na­zwi­skami wła­ści­cieli. Cie­ka­wostką planu jest in­for­ma­cja o tzw. Re­ver­beurs czyli punk­tach pi­kie­ta­żo­wych, ozna­czo­nych na pla­nie od nr 1 do 18. Punkty te miały wska­zy­wać do­kładny bieg ulic oraz pla­no­wane drobne ko­rekty przy wy­ty­cza­niu dłu­go­ści i sze­ro­ko­ści (punkty ozna­czone ko­lo­rem czer­wo­nym i zie­lo­nym). Mapa za­wiera po­działkę w „prę­tach reń­skich”. Ko­lejne cie­ka­wostki to przed­sta­wie­nie sieci studni miej­skich. Plan jest naj­praw­do­po­dob­niej ostat­nim od­zwier­cie­dle­niem kar­to­gra­ficz­nym, na któ­rym kwi­dzyń­ski za­mek jest jesz­cze w sta­nie przed roz­biórką (za­cho­wany jest pier­wotny wy­gląd zamku).
Ory­gi­nał planu znaj­duje się w Taj­nym Pań­stwo­wym Ar­chi­wum w Ber­li­nie, re­pro­duk­cja ry­sunku za­warta zo­stała w opra­co­wa­niu „Ma­rien­wer­der. Ge­schichte der al­te­sten Stadt der re­ichs­deut­schen Ost­mark” E. Wer­ni­kego w 1933 roku, a sam plan za­in­spi­ro­wał au­tora do po­now­nych ba­dań hi­sto­rycz­nych, na ba­zie któ­rych po­wstała książka „Die Ge­schichte der 72 Gro­ßbür­ger­häu­ser in Ma­rien­wer­der”, wy­dana w 1976 roku w Niem­czech.
Jest to jedno z nie­wielu źró­deł, które po­twier­dza fakt ist­nie­nia kurzawki/​stawu wzdłuż mu­rów miej­skich, w miej­scu dzi­siej­szej ul. Tar­go­wej.