Szczepan Smarzych

Uro­dził się 25 grud­nia 1903 roku, zo­stał wy­świę­cony 27 paź­dzier­nika 1929. W cza­sie wojny był ka­pe­la­nem Ar­mii Kra­jo­wej w stop­niu ma­jora. W kwiet­niu 1945 roku przy­był do Kwi­dzyna i ob­jął pa­ra­fię Świę­tej Trójcy. Re­pre­sjo­no­wany przez Niem­ców w cza­sie wojny, ak­tywny w taj­nym na­ucza­niu i jako ka­pe­lan AK. Wy­wo­dził się z po­wiatu sie­radz­kiego, a wcze­śniej pra­co­wał jako wy­kła­dowca w Wyż­szym Se­mi­na­rium Du­chow­nym w Ło­dzi. W Kwi­dzy­nie po­zo­stał przez pra­wie 9 lat. W mo­men­cie jego przy­jazdu za­równo ka­te­dra jak i ko­ściół pa­ra­fialny były jesz­cze za­jęte przez Ar­mię Czer­woną. W wy­niku trwa­ją­cych po­nad mie­siąc sta­rań i na­ci­sków ks. Sma­rzy­cha bur­mistrz Chmie­lew­ski za­warł 19 czerwca 1945r. umowę z wła­dzami ra­dziec­kimi, re­pre­zen­to­wa­nymi przez star­szego lejt­nanta I.W. Kłocz­kina i woj­sko opu­ściło ko­ściół pa­ra­fialny św. Trójcy. 23 czerwca 1945r. od­była się pierw­sza msza święta w Kwi­dzy­nie po zdo­by­ciu mia­sta. Ks. Sma­rzych był ad­mi­ni­stra­to­rem pa­ra­fii kwi­dzyń­skiej w la­tach 19451954. “Urlo­po­wany” przez wła­dzę die­ce­zjalną, uwię­ziony w obo­zie pracy w Ko­ro­no­wie koło Byd­gosz­czy. Do 1985 roku prze­by­wał w Pie­ka­rach Ślą­skich.

Na pod­sta­wie „Kwi­dzyn. Dzieje mia­sta” tom II oraz „Ka­te­checi Gim­na­zjum i Li­ceum w Kwi­dzy­nie” dr Wi­tolda Iwic­kiego spi­sała Mag­da­lena Sad­kow­ska.