ul. Braterstwa Narodów 50, Poczta

Po­ło­że­nie:
W cen­trum mia­sta, na ob­sza­rze daw­nego Przed­mie­ścia Mal­bor­skiego, przy daw­nej Ma­rien­bur­ger­strasse, gdzie od po­czątku XIX wieku lo­ko­wano bu­dowle re­pre­zen­ta­cyjne i re­zy­den­cje wyż­szych urzęd­ni­ków re­gen­cji, przy skrzy­żo­wa­niu z ul. Pił­sud­skiego (Grün­strasse). Bu­dy­nek po­ło­żony na du­żej, pro­sto­kąt­nej par­celi, na po­dwó­rzu, przy wschod­niej gra­nicy działki bu­dynki go­spo­dar­cze oraz ga­ra­żowe. Par­cela ogro­dzona ce­gla­nym mu­rem ze słup­kami zwień­czo­nymi czte­ro­spa­do­wymi dasz­kami, oraz de­ko­ra­cyj­nymi, wą­skimi otwo­rami na­śla­du­ją­cymi strzel­nice. Bramy wjaz­dowe że­la­zne, dwu­skrzy­dłowe.

Okre­śle­nie obiektu/​funkcja:
Poczta.

Przed 1945 ro­kiem:
Poczta i te­le­graf.

Historia/​Datowanie:
Poczta dy­li­żan­sowa w Kwi­dzy­nie funk­cjo­no­wała od 1714 roku. Bu­dy­nek pocz­twoy usy­tu­owany był pier­wot­nie przy skrzy­żo­wa­niu Ma­rien­bur­ger­strasse (Bra­ter­stwa Na­ro­dów) i Post­strasse (obecna ul. Sztum­ska). Bu­dy­nek ro­ze­brano w 1842 roku. Nową sie­dzibę poczty wznie­siono po prze­ciw­nej stro­nie ulicy, przy skrzy­żo­wa­niu z Grün­strasse (Pił­sud­skiego, po 1945 roku — ul. 1 Maja). W 1880 roku Pocztę po­łą­czono z Urzę­dem Te­le­grafu. Nowy gmach poczty w miej­scu sta­rego, wznie­siono w la­tach 1911 — 1913 w stylu neo­go­tyku. Do bu­dowy wy­ko­rzy­stano gra­nit po­cho­dzący z roz­biórki zamku bi­sku­piego.

Opis:
Bu­dowla mu­ro­wana z ce­gły li­co­wej w wątku krzy­ży­ko­wym, na za­pra­wie wa­pien­nej, fun­da­menty i pod­mu­rówka z cio­sów gra­ni­to­wych. Więźba da­chowa w kon­struk­cji drew­nia­nej kro­kwiowo — pła­twiowa. Pod­piw­ni­czony, bryła zło­żona z kilku czę­ści, róż­nej wy­so­ko­ści — kor­pus główny trój­kon­dy­gna­cjowy, da­chy dwu­spa­dowe, strome, kryte ho­len­derką. Bu­dy­nek wznie­siony na rzu­cie li­tery „L” z wej­ściem głów­nym w na­roż­niku pół­nocno — za­chod­nim, wą­skim anek­sem klatki scho­do­wej przy skrzy­dle wschod­nim wy­ry­za­li­to­wa­nym od po­łu­dnia. Za­sad­ni­czo bu­dowla zło­żona z kor­pusu głów­nego — część na­rożna, dwóch po­dob­nych skrzy­deł — wschod­niego i po­łu­dnio­wego oraz ob­szer­nego aneksu po­łu­dnio­wego, naj­niż­szego, par­te­ro­wego.

Wy­boru do­ko­nał Bo­gu­mił Wi­śniew­ski Główny Spe­cja­li­sta ds. Ochrony Za­byt­ków w Urzę­dzie Miej­skim w Kwi­dzy­nie, na pod­sta­wie: Kwi­dzyn — Ka­ta­log Za­byt­ków Ar­chi­tek­tury, Ma­ria Gaw­ry­luk, Da­riusz Bar­ton, 1996, oraz z tzw. Bia­łych Kart Obiektu. Fo­to­gra­fie z Gmin­nej Ewi­den­cji Za­byt­ków.