ul. Braterstwa Narodów 52, dom mieszkalny

W cen­trum mia­sta, na ob­sza­rze daw­nego Przed­mie­ścia Mal­bor­skiego, przy daw­nej Ma­rien­bur­ger­strasse, gdzie od po­czątku XIX wieku lo­ko­wano bu­dowle re­pre­zen­ta­cyjne i re­zy­den­cje wyż­szych urzęd­ni­ków re­gen­cji, w pie­rzei po­łu­dnio­wej, wol­no­sto­jący, zlo­ka­li­zo­wany mię­dzy gma­chem poczty a do­mem miesz­kal­nym nr 54. Mię­dzy bu­dyn­kiem a pocztą znaj­duje się od­ci­nek sta­rego ogro­dze­nia, mu­ro­wa­nego, z me­ta­lową bramą. Od po­łu­dnia małe po­dwó­rze go­spo­dar­cze ujęte od wsch. i zach. przez dwie ofi­cyny, do­bu­do­wane pro­sto­pa­dle do ele­wa­cji tyl­nej bu­dynku. Po­dwó­rze za­myka współ­cze­sne ogro­dze­nie z siatki łą­czące obie ofi­cyny. We­wnątrz po­dwó­rza znaj­duje się wa­rzyw­nik i ogród kwia­towy.

Okre­śle­nie obiektu/​funkcja:
Dom miesz­kalny wie­lo­ro­dzinny (je­de­na­ście miesz­kań + ap­teka).

Przed 1945 ro­kiem:

Ka­mie­nica czyn­szowa ze skle­pami na par­te­rze.

Historia/​Datowanie:

Bu­dy­nek po­wstał na po­czątku XX wieku (praw­do­po­dob­nie około 19051910 roku) przy Ma­rien­bur­ger­strasse. Zbu­do­wany w stylu neo­kla­sy­cy­stycz­nym.

Opis:

Bu­dy­nek mu­ro­wany z ce­gły, tyn­ko­wany, tynki z bo­niami, fun­da­ment z ka­mieni cio­sa­nych, obe­to­no­wany, zwień­czony ma­syw­nym gzym­sem kor­do­no­wym.
Bu­dy­nek główny — pod­piw­ni­czony, trój­kon­dy­gna­cjowy, wznie­siony na pla­nie zbli­żo­nym do li­tery „H”, w na­ro­żach — od wschodu i za­chodu — dwu­stronne ry­za­lity, czte­ro­kon­dy­gna­cjowe; ry­za­lity fron­towe płyt­kie, ry­za­lity tylne głę­bo­kie, w zwień­cze­niu dwu­stop­niowe. W ele­wa­cjach bocz­nych — od wschodu. i za­chodu — na osiach głów­nych, trój­boczne wy­stępy miesz­czące klatki scho­dowe, przed nimi mu­ro­wane ganki pro­wa­dzące do drzwi wej­ścio­wych. Da­chy — nad kor­pu­sem głów­nym dwu­spa­dowy, nad ry­za­li­tami czte­ro­spa­dowe oraz po­ła­ciowe, kryte kar­piówką (w ko­ronkę) na de­sko­wa­niu.

Wy­boru do­ko­nał Bo­gu­mił Wi­śniew­ski Główny Spe­cja­li­sta ds. Ochrony Za­byt­ków w Urzę­dzie Miej­skim w Kwi­dzy­nie, na pod­sta­wie: Kwi­dzyn — Ka­ta­log Za­byt­ków Ar­chi­tek­tury, Ma­ria Gaw­ry­luk, Da­riusz Bar­ton, 1996, oraz z tzw. Bia­łych Kart Obiektu.