ul. Braterstwa Narodów 5658, budynki dawnego Domu Dziecka

Po­ło­że­nie:
W cen­trum mia­sta, na ob­sza­rze daw­nego Przed­mie­ścia Mal­bor­skiego, przy daw­nej Ma­rien­bur­ger­strasse, gdzie od po­czątku XIX wieku lo­ko­wano bu­dowle re­pre­zen­ta­cyjne i re­zy­den­cje wyż­szych urzęd­ni­ków re­gen­cji, w pie­rzei po­łu­dnio­wej, od wschodu po­łą­czony z bu­dyn­kiem nr 60. Za ele­wa­cją tylną — od po­łu­dnia, roz­le­głe po­dwó­rze oto­czone ogro­dze­niem z siatki w kra­tow­ni­cach na be­to­no­wym co­kole. Na po­dwó­rzu zie­le­niec i par­king z bramą od ul. 15-go Sierp­nia. Do ele­wa­cji tyl­nej na osi środ­ko­wej przy­lega mu­ro­wana, duża ofi­cyna.

Okre­śle­nie obiektu/​funkcja:
Dom

Przed 1945 ro­kiem:
Ka­mie­nica czyn­szowa z ofi­cyną.

Historia/​Datowanie:
Bu­dy­nek po­wstał w pocz. XX wieku przy Ma­rien­bur­ger­strasse.

Opis:
Bu­dy­nek główny — mu­ro­wany z ce­gły, tyn­ko­wany, tynki gład­kie, na ele­wa­cji fron­to­wej (pół­noc­nej) bo­gaty de­tal ar­chi­tek­to­niczny wy­ko­nany w tynku, ma­lo­wany na biało. Fun­da­ment z ka­mien­nych cio­sów, obe­to­no­wany. Pod­piw­ni­czony, trój­kon­dy­gna­cjowy, o du­żej ku­ba­tu­rze, na­kryty da­chem man­sar­do­wym (kar­piówka w ko­ronkę na ła­tach), Więźba da­chowa drew­niana, pła­twiowo-kro­kwiowa ze ścianką ko­lan­kową. Dom wznie­siony na pla­nie li­tery „U”, przy ele­wa­cji tyl­nej dwa na­rożne, głę­bo­kie ry­za­lity. Ściany boczne ry­za­li­tów — wschod­nia i za­chod­nia, mu­ro­wane z ce­gły, po­zo­stałe kon­struk­cji drew­nia­nej zbu­do­wane ze słu­pów i be­lek, mię­dzy któ­rymi drew­niane pły­ciny. Okna duże pro­sto­kątne, dwu­skrzy­dłowe, sto­larka oścież­ni­cowa, po­je­dyn­cza. Po­nad oknami wy­su­nięte koń­cówki be­lek stro­po­wych, de­ko­ra­cyj­nie za­cio­sane. Po­miesz­cze­nia w ry­za­li­tach prze­szklone z dwóch stron słu­żyły jako we­randy.

Wy­boru do­ko­nał Bo­gu­mił Wi­śniew­ski Główny Spe­cja­li­sta ds. Ochrony Za­byt­ków w Urzę­dzie Miej­skim w Kwi­dzy­nie, na pod­sta­wie: Kwi­dzyn — Ka­ta­log Za­byt­ków Ar­chi­tek­tury, Ma­ria Gaw­ry­luk, Da­riusz Bar­ton, 1996, oraz z tzw. Bia­łych Kart Obiektu. Fo­to­gra­fie z Gmin­nej Ewi­den­cji Za­byt­ków.