ul. Chopina 22, bank

Po­ło­że­nie:
We wschod­niej czę­ści mia­sta, na te­re­nie dziel­nicy zwią­za­nej z bu­dową ko­lei, która po­wstała w la­tach 1880 — 1914 łą­cząc Przed­mie­ście Mal­bor­skie z Gru­dziądz­kim. Osią ze­społu urba­ni­stycz­nego po­wsta­łego w tym okre­sie, jest ul. Cho­pina (Ban­ho­fstrasse, po 1945 roku — Dwor­cowa), łą­cząca cen­trum mia­sta z dwor­cem ko­le­jo­wym, co tłu­ma­czy jej pier­wotną na­zwę. Za­bu­dowa zlo­ka­li­zo­wana przy tej ulicy ma cha­rak­ter re­pre­zen­ta­cyjny, two­rzy ją ze­spół do­mów głów­nie miesz­kal­nych. Bu­dy­nek nr 22 jest wol­no­sto­jący, w li­nii za­bu­dowy pie­rzei po­łu­dnio­wej ulicy, od po­dwó­rza współ­cze­sna za­bu­dowa go­spo­dar­cza, po­dwó­rze oto­czone wy­so­kim mu­rem.

Okre­śle­nie obiektu/​funkcja:
Sie­dziba Banku.

Przed 1945 ro­kiem:

Re­ichs­bank.

Historia/​Datowanie:
Bu­dy­nek wznie­siony około roku 1910 dla po­trzeb Re­ichs­bank, w stylu neo­kla­sy­cy­stycz­nym.

Opis:

Bu­dy­nek mu­ro­wany z ce­gły, tyn­ko­wany, w ca­ło­ści pod­piw­ni­czony, dwu­kon­dy­gna­cjowy, na­kryty stro­mym da­chem dwu­spa­do­wym o płytko za­ła­ma­nych kra­wę­dziach, stwa­rza­ją­cych wra­że­nie da­chu czter­po­ła­cio­wego, po­kry­cie ce­ra­miczne (kar­piówka). Wznie­siony na rzu­cie pro­sto­kąta z płyt­kim ry­za­li­tem klatki scho­do­wej przy wschod­nim na­roż­niku ele­wa­cji po­łu­dnio­wej i współ­cze­sną do­bu­dówką przy prze­ciw­nym na­roż­niku tej ele­wa­cji.

Wy­boru do­ko­nał Bo­gu­mił Wi­śniew­ski Główny Spe­cja­li­sta ds. Ochrony Za­byt­ków w Urzę­dzie Miej­skim w Kwi­dzy­nie, na pod­sta­wie: Kwi­dzyn — Ka­ta­log Za­byt­ków Ar­chi­tek­tury, Ma­ria Gaw­ry­luk, Da­riusz Bar­ton, 1996, oraz z tzw. Bia­łych Kart Obiektu. Fo­to­gra­fie z Gmin­nej Ewi­den­cji Za­byt­ków.