ul. Grudziądzka nr 5, dom mieszkalny

Po­ło­że­nie:
W cen­trum mia­sta, na te­re­nie daw­nego Przed­mie­ścia Gru­dziądz­kiego roz­wi­nię­tego znacz­nie od po­czątku XIX w. Bu­dy­nek usy­tu­owany w pie­rzei wschod­niej ulicy Gru­dziądz­kiej (Grau­denz­strasse), ka­le­ni­cowo, od­da­lony około 10 me­trów od osi jezdni, wol­no­sto­jący. Ele­wa­cja fron­towa zwró­cona na za­chód, za ele­wa­cją tylną nie­wiel­kie po­dwó­rze z ogród­kami wa­rzyw­nymi i ga­ra­żami. Przy ele­wa­cji po­łu­dnio­wej bru­ko­wany pod­jazd na po­dwó­rze bu­dynku.

Okre­śle­nie obiektu/​funkcja:
Dom miesz­kalny.

Przed 1945 ro­kiem:
Ka­mie­nica czyn­szowa z czte­rema miesz­ka­niami.

Historia/​Datowanie:
Ka­mie­nica zbu­do­wana w 4 ćwierci XIX wieku, na ele­wa­cji fron­to­wej kla­sy­cy­zu­jący de­tal ar­chi­tek­to­niczny.

Opis:
Bu­dy­nek mu­ro­wany z ce­gły ce­ra­micz­nej, w wątku krzy­ży­ko­wym, za­prawa wa­pienno-pia­skowa, ele­wa­cje tyn­ko­wane, tynki wa­pienne, gład­kie, czę­ściowo bo­nio­wane, na ele­wa­cji fron­to­wej bo­gaty de­tal ar­chi­tek­to­niczny z ce­gły i tynku oraz ka­mie­nia (opa­ski okienne, gzymsy nad­proża i na­czółki, gzymsy kor­do­nowe i po­do­ka­powe, fryzy, por­tal); na szczy­tach ry­za­li­tów ka­mienne akro­te­riony. Bu­dy­nek cał­ko­wi­cie pod­piw­ni­czony, wznie­siony na pla­nie zbli­żo­nym do od­wró­co­nej li­tery T, w czę­ści głów­nej pro­sto­kątny, z ofi­cyną do­le­ga­jącą do ele­wa­cji tyl­nej, na środ­ko­wych osiach; pro­sto­pa­dło­ścienny, o du­żej ku­ba­tu­rze, dwu­kon­dy­gna­cjowy. Dach dwu­spa­dowy, po­ła­cie da­chowe znacz­nie spłasz­czone, nad ry­za­li­tem środ­ko­wym osobny da­szek dwu­spa­dowy (o ka­le­nicy pro­sto­pa­dłej do ka­le­nicy da­chu głów­nego) — po­kry­cie papą na de­sko­wa­niu, de­sko­wa­nie na styk. Więźba da­chowa drew­niana, kon­struk­cji pła­twiowo-kro­kwio­wej z po­dwójną ścianką stol­cową (stolce stę­żone z pła­twiami za po­mocą mie­czy); pod­łoga na stry­chu naga, dę­bowa, de­sko­wa­nie na za­kładkę.

Wy­boru do­ko­nał Bo­gu­mił Wi­śniew­ski Główny Spe­cja­li­sta ds. Ochrony Za­byt­ków w Urzę­dzie Miej­skim w Kwi­dzy­nie, na pod­sta­wie: Kwi­dzyn — Ka­ta­log Za­byt­ków Ar­chi­tek­tury, Ma­ria Gaw­ry­luk, Da­riusz Bar­ton, 1996, oraz z tzw. Bia­łych Kart Obiektu. Fo­to­gra­fie z Gmin­nej Ewi­den­cji Za­byt­ków.