ul. Konarskiego 12, I Liceum Ogólnokształcące im. Władysława Gębika D. Polskie Gimnazjum w Kwidzynie

Po­ło­że­nie:
We wschod­niej czę­ści mia­sta, na te­re­nie Przed­mie­ścia Mal­bor­skiego, roz­wi­nię­tego w XIX i pocz. XX wieku w kie­runku po­łu­dnia i wschodu wzdłuż obec­nej ul. War­szaw­skiej (Hin­den­burg­strasse), gdzie na du­żych par­ce­lach lo­ko­wano re­pre­zen­ta­cyjne bu­dowle uży­tecz­no­ści pu­blicz­nej i re­zy­den­cje wyż­szych urzęd­ni­ków re­gen­cji. Po prze­kro­cze­niu to­rów ko­le­jo­wych wia­duk­tem w ciągu jezdni, dziel­nica zmie­nia swój cha­rak­ter na przed­miej­ski. Kwar­tały na po­łu­dnie od wschod­niego od­cinka ul. War­szaw­skiej po­wstały w 2 ćw. XX wieku i za­bu­do­wane są głów­nie do­mami miesz­kal­nymi, bu­dynki uży­tecz­no­ści pu­blicz­nej wy­stę­pują rzadko. Na­leżą do nich trzy szkoły — dawna szkoła rol­ni­cza przy ul. Sta­szica 2, dawna szkoła lu­dowa, ul. Sta­szica 16 i dawne Gim­na­zjum Pol­skie po­ło­żone w po­łu­dnio­wej pie­rzei ul. Ko­nar­skiego (dawna Ma­ga­zin­strasse, póź­niej Do­us­strasse). Duży ku­ba­tu­rowo i po­wierzch­niowo gmach jest od­su­nięty od ulicy, utrzy­many w li­nii re­gu­la­cyj­nej za­bu­dowy, od po­łu­dnia roz­le­głe bo­isko szkolne, ogro­dzone od po­łu­dnia, wschodu i za­chodu, od pół­nocy sze­roki tro­tuar.

Okre­śle­nie obiektu/​funkcja:
Ze­spół szkół ogól­no­kształ­cą­cych.

Przed 1945 ro­kiem:
Pol­skie Gim­na­zjum

Historia/​Datowanie:
Gmach gim­na­zjum wznie­siony po dłu­gich sta­ra­niach Związku Pol­skich To­wa­rzystw Szkol­nych w la­tach 193436, uro­czy­ście otwarty 10 li­sto­pada 1937 roku. Wznie­siony we­dług pro­jektu ar­chi­tekta Fech­nera. Ofi­cjal­nie szkoła na­zy­wana była Pry­watną Szkołą z Pro­gra­mem Wyż­szej Uczelni i Pol­skim Ję­zy­kiem Na­ucza­nia w Kwi­dzy­nie. Była naj­no­wo­cze­śniej­szą i naj­le­piej wy­po­sa­żoną szkołą w Pru­sach Wschod­nich. Za­mknięta 25 sierp­nia 1939 roku, ucznio­wie i na­uczy­ciele zo­stali wy­wie­zieni pod Kró­le­wiec. Po 1945 roku szkołę re­ak­ty­wo­wano jako Li­ceum Ogól­no­kształ­cące. W roku 1974 nadano jej imię Ste­fana Że­rom­skiego. Sta­ra­niem ży­ją­cych przed­wo­jen­nych wy­cho­wan­ków, w 1997 r. szkoła otrzy­mała imię dra Wła­dy­sława Gę­bika współ­za­ło­ży­ciela i pierw­szego dy­rek­tora pla­cówki, a do na­zwy wró­ciło dawne Pol­skie Gim­na­zjum.
Bu­dy­nek bez cech sty­lo­wych.

Opis:
Bu­dy­nek wznie­siony z ce­gły ce­ra­micz­nej, tyn­ko­wany, po­sia­da­jący ogromną po­wierzch­nię za­bu­dowy — po­nad 9.000 m² i ku­ba­turę po­nad 36.000 m³. Bu­dy­nek główny dwu­kon­dy­gna­cjowy z su­te­ryną z użyt­ko­wym pod­da­szem, skrzy­dło wschod­nie dwu­kon­dy­gna­cjowe, pod­piw­ni­czone. Gmach na­kryty czte­ro­spa­do­wymi da­chami z po­kry­ciem ce­ra­micz­nym (ho­len­derka), sala gim­na­styczna na­kryta stro­po­da­chem kry­tym papą na de­sko­wa­niu. Wznie­siony na rzu­cie pod­kowy, zło­żony z bu­dynku głów­nego (od pół­nocy), skrzy­dła wschod­niego do­sta­wio­nego pro­sto­pa­dle i par­te­ro­wej sali gim­na­stycz­nej sta­no­wią­cej skrzy­dło za­chod­nie, rów­nież pro­sto­pa­dłe. Dzie­dzi­niec we­wnętrzny wy­as­fal­to­wany z traw­ni­kiem po środku.

Wy­boru do­ko­nał Bo­gu­mił Wi­śniew­ski Główny Spe­cja­li­sta ds. Ochrony Za­byt­ków w Urzę­dzie Miej­skim w Kwi­dzy­nie, na pod­sta­wie: Kwi­dzyn — Ka­ta­log Za­byt­ków Ar­chi­tek­tury, Ma­ria Gaw­ry­luk, Da­riusz Bar­ton, 1996, oraz z tzw. Bia­łych Kart Obiektu. Fo­to­gra­fie z Gmin­nej Ewi­den­cji Za­byt­ków.