ul. Konarskiego 4, dom mieszkalny

Po­ło­że­nie:
We wschod­niej czę­ści mia­sta, na te­re­nie Przed­mie­ścia Mal­bor­skiego, roz­wi­nię­tego w XIX i pocz. XX wieku w kie­runku po­łu­dnia i wschodu wzdłuż obec­nej ul. War­szaw­skiej (Hin­den­burg­strasse), gdzie na du­żych par­ce­lach lo­ko­wano re­pre­zen­ta­cyjne bu­dowle uży­tecz­no­ści pu­blicz­nej i re­zy­den­cje wyż­szych urzęd­ni­ków re­gen­cji. Po prze­kro­cze­niu to­rów ko­le­jo­wych wia­duk­tem w ciągu jezdni, dziel­nica zmie­nia swój cha­rak­ter na przed­miej­ski. Kwar­tały na po­łu­dnie od wschod­niego od­cinka ul. War­szaw­skiej po­wstały w 2 ćw. XX wieku i za­bu­do­wane są głów­nie do­mami miesz­kal­nymi. Ka­mie­nica usy­tu­owana w pie­rzei po­łu­dnio­wej ulicy, od wschodu po­łą­czona z ka­mie­nicą nr 6, na za­ple­czu po­dwó­rze go­spo­dar­cze z pro­wi­zo­ryczną za­bu­dową i ogród­kami wa­rzyw­nymi.

Okre­śle­nie obiektu/​funkcja:
Dom miesz­kalny.

Przed 1945 ro­kiem:
Ka­mie­nica czyn­szowa.

Historia/​Datowanie:
Ka­mie­nica wznie­siona w 1905. Bu­dy­nek eklek­tyczny.

Opis:
Mu­ro­wany z ce­gły ce­ra­micz­nej, tyn­ko­wany, w par­te­rze fa­sady bo­nio­wany, na ele­wa­cji fron­to­wej bo­gaty de­tal ar­chi­tek­to­niczny tyn­kowy i ze sztucz­nego ka­mie­nia. Man­sardy w kon­struk­cji drew­nia­nej. Dom cał­ko­wi­cie pod­piw­ni­czony, dwu­kon­dy­gna­cjowy, na­kryty da­chem dwu­po­ła­cio­wym o nie­rów­nych po­ła­ciach i stromą po­ła­cią fron­tową, po­kryty łup­kiem bi­tu­micz­nym. Więźba pła­twiowo — kro­kwiowa z po­je­dyn­czą ścianką stol­cową. Od za­chodu dwu­stronny ry­za­lit trój­kon­dy­gna­cjowy two­rzący boczne skrzy­dło, na­kryty pła­skim da­chem kry­tym papą na de­sko­wa­niu. Bu­dy­nek wznie­siony na pla­nie li­tery „T”.

Wy­boru do­ko­nał Bo­gu­mił Wi­śniew­ski Główny Spe­cja­li­sta ds. Ochrony Za­byt­ków w Urzę­dzie Miej­skim w Kwi­dzy­nie, na pod­sta­wie: Kwi­dzyn — Ka­ta­log Za­byt­ków Ar­chi­tek­tury, Ma­ria Gaw­ry­luk, Da­riusz Bar­ton, 1996, oraz z tzw. Bia­łych Kart Obiektu. Fo­to­gra­fie z Gmin­nej Ewi­den­cji Za­byt­ków.