ul. Piłsudskiego (bez numeru) między domami nr 8 i 6, budynek dawnego kina „Tęcza”

Po­ło­że­nie:
W cen­trum mia­sta, w pół­noc­nej czę­ści przed­mie­ścia gru­dziądz­kiego, po za­chod­niej stro­nie ul. Pił­sud­skiego (dawna ul. 1 Maja, przed 1945 r. (Grün­strasse). Wol­no­sto­jący, w li­nii re­gu­la­cyj­nej za­bu­dowy pie­rzei, od pół­nocy prze­jazd na po­dwó­rze domu nr 6, do pół­noc­nego szczytu przy­lega aneks z przy­bu­dówką miesz­czącą kiosk wa­rzywny, od po­łu­dnia współ­cze­sna przy­bu­dówka z wej­ściem do kina. Od za­chodu roz­le­gły te­ren z na­sa­dze­niami zie­leni wy­so­kie. Obec­nie pół­nocy od­ci­nek ul. Pił­sud­skiego uzy­skał nowy wy­strój w po­staci na­wierzchni z po­lbruku, no­wych la­tarni ulicz­nych i na­sa­dzeń. Ten frag­ment ulicy ma cha­rak­ter dep­taka z za­ka­zem ru­chu ko­ło­wego.

Okre­śle­nie obiektu/​funkcja:
Kan­tor, sklep z uży­waną odzieżą.

Przed 1945 ro­kiem:
Ka­syno, po roku 1935 kino — te­atr (Film — Bühne).

Historia/​Datowanie:
Wznie­siony ok 1850 roku w stylu kla­sy­cy­stycz­nym dla po­trzeb cy­wil­nego ka­syna, zwa­nego póź­niej „Ca­sino Preus­sen­hof”, w 1935 ku­pione przez Jo­se­pha Mo­de­sta i za­adap­to­wane na kino — te­atr. Po 1945 roku wy­re­mon­to­wane dla po­trzeb kin „Tę­cza”, za­mknię­tego w 1994 roku. Obec­nie bu­dy­nek pełni roz­liczne funk­cje, głów­nie han­dlowe.

Opis: 
Bu­dy­nek mu­ro­wany z ce­gły ce­ra­micz­nej, ściany we­wnętrzne gór­nych kon­dy­gna­cji ry­glowe, tyn­ko­wany, jed­no­kon­dy­gna­cjowy z dwu­kon­dy­gna­cjo­wym ry­za­li­tem, pod­piw­ni­czony, póź­niej­sze przy­bu­dówki z pła­skimi da­chami kry­tymi papą, naj­star­sza część bu­dynku na­kryta da­chami dwu­spa­do­wymi (osob­nym nad ry­za­li­tem) rów­nież po­kry­tymi papą na de­sko­wa­niu. Więźba da­chowa kon­struk­cji drew­nia­nej kro­kwiwo-jęt­kowa ze trzema rzę­dami słu­pów. Obecny plan za­bu­dowy jest bar­dzo zło­żony, po­nie­waż pier­wotny, pro­sto­kątny bu­dy­nek zo­stał dwu­krot­nie za­adap­to­wany — po raz pierw­szy na kino-te­atr w 1935 roku, kiedy to do­bu­do­wano od za­chodu długą, pro­sto­katną salę ki­nową jako prze­dłu­że­nie fron­to­wego ry­za­litu, od pół­nocy i po­łu­dnia do­dano par­te­rowe ry­za­lity miesz­czące sze­ro­kie schody dla pu­blicz­no­ści i dawne po­miesz­cze­nia ka­sowe, w na­roż­ni­kach utwo­rzo­nych mię­dzy salą ki­nową a bocz­nymi skrzy­dłami bu­dynku, umiesz­czono liczne, par­te­rowe aneksy ad­mi­ni­stra­cyjne i go­spo­dar­cze, za­cie­ra­jące pier­wotny, kla­rowny rzut bu­dynku.