ul. Warszawska 19, siedziba Urzędu Miasta

Po­ło­że­nie:
We wschod­niej czę­ści mia­sta, na te­re­nie Przed­mie­ścia Mal­bor­skiego, roz­wi­nię­tego w XIX wieku w kie­runku po­łu­dnia i wschodu wzdłuż ul. War­szaw­skiej (Hin­den­burg­strasse), gdzie na du­żych par­ce­lach lo­ko­wano re­pre­zen­ta­cyjne bu­dowle uży­tecz­no­ści pu­blicz­nej i re­zy­den­cje wyż­szych urzęd­ni­ków re­gen­cji. Bu­dowla wznie­siona po pół­noc­nej stro­nie ulicy, znacz­nie od­su­nięta od tro­tu­aru, po­prze­dzona pod­jaz­dem z na­sa­dze­niami krze­wów de­ko­ra­cyj­nych (m.in. świerki, cisy) oko­lo­nych mu­ro­waną, pół­ko­li­stą, tral­kową ba­lu­stradą z usta­wio­nymi wa­zami. Pod­jazd pod­kre­ślony ni­skimi, strzy­żo­nymi ży­wo­pło­tami.

Okre­śle­nie obiektu/​funkcja:
Sie­dziba Urzędu Mia­sta

Przed 1945 ro­kiem:
Nowa sie­dziba sta­ro­stwa.

Historia/​Datowanie:
Bu­dy­nek wznie­siony w la­tach 19131915, zlo­ka­li­zo­wany na te­re­nach daw­nego ogrod­nic­twa. W gma­chu wy­dzie­lono miesz­ka­nie sta­ro­sty.

Opis:
Oka­zały, wol­no­sto­jący bu­dy­nek, mu­ro­wany z ce­gły ce­ra­micz­nej, tyn­ko­wany, trój­kon­dy­gna­cjowy z użyt­ko­wym pod­da­szem, w ca­ło­ści pod­piw­ni­czony, na­kryty wy­so­kimi da­chami man­sar­do­wymi z po­kry­ciem ce­ra­micz­nym (kar­piówka), osob­nymi nad skrzy­dłami bocz­nymi i nad fron­to­wymi ry­za­li­tami. Wznie­siony na rzu­cie wy­dłu­żo­nego pro­sto­kąta ze skrzy­dłami bocz­nymi i dwoma fron­to­wymi głę­bo­kimi ry­za­li­tami. Do­dat­kowe aneksy znaj­dują się w na­roż­niku mię­dzy skrzy­dłem za­chod­nim a kor­pu­sem głów­nym od pół­nocy, przy skrzy­dle wschod­nim wie­lo­boczna, mu­ro­wana we­randa z ta­ra­sem. Drzwi wej­ściowe — główne znaj­dują się w trój­o­sio­wym por­tyku ko­lum­no­wym zwień­czo­nym tral­kową ba­lu­stradą bal­konu. Ele­wa­cję fron­tową wień­czy wy­soki szczyt wie­lo­bocz­nie za­mknięty, wy­peł­niony sztu­ka­te­ryjną de­ko­ra­cją. Ele­wa­cje o wy­bit­nym ryt­mie wer­ty­kal­nym nie po­sia­dają ar­ty­ku­la­cji kon­dy­gna­cji, okna IIIII kon­dy­gna­cji ujęte są wspólną, pio­nową opa­ską. W po­ła­ciach da­chów wy­stę­pują wy­so­kie wy­stawki, wy­żej — po­wieki.