Zbigniew Borkowski
s. Konstantego

ur. 24 VI 1936 w Czort­ko­wie (woj. tar­no­pol­skie)

Prze­bieg ka­riery za­wo­do­wej:

19571958 Nad­le­śnic­two Pań­stwowe w Lwówku Ślą­skim.
19581959 Je­le­nio­gór­skie Za­kłady Pi­wo­war­sko-Sło­dow­ni­cze w Lwówku Ślą­skim.
19591960 Wy­twór­nia Win we Wle­niu.
19601961 Wło­cław­ska Fa­bryka Me­bli.
19611962 Te­re­nowa Obrona Prze­ciw­lot­ni­czej we Wło­cławku.
1 III 1962 Ofi­cer ope­ra­cyjny Wy­działu III KWMO w Olsz­ty­nie.
1 XI 1966 Za­stępca Ko­men­danta Po­wia­to­wego MO ds. Bez­pie­czeń­stwa w Ni­dzicy.
1 VIII 1968 I Za­stępca Ko­men­danta Po­wia­to­wego MO ds. SB w Kę­trzy­nie.
1 X 1974 Star­szy in­spek­tor Wy­działu II KWMO w Olsz­ty­nie.
1 III 1976 Za­stępca Na­czel­nika Wy­działu III KWMO w El­blągu.
1 VII 1979 Za­stępca Na­czel­nika Wy­działu III „A” KWMO w El­blągu.
1 XII 1981 Za­stępca Na­czel­nika Wy­działu V KWMO w El­blągu.
15 V 1983 Za­stępca Ko­men­danta Miej­skiego MO ds. SB w Kwi­dzy­nie.
1 VIII 1983 Za­stępca Szefa RUSW ds. SB w Kwi­dzy­nie.
5 XII 1989 Do dys­po­zy­cji Szefa WUSW w El­blągu (wg daty roz­kazu).
15 V 1990 Zwol­niony (na wła­sną prośbę-eme­ry­tura).

Awanse: pod­po­rucz­nik (1962), po­rucz­nik MO (1965), ka­pi­tan (1968), ma­jor (1971), pod­puł­kow­nik (1990, wg karty ewi­den­cyj­nej).

Od­zna­cze­nia, na­grody:
1969 Złota Od­znaka „Za­słu­żony dla War­mii i Ma­zur”.
1972 Od­znaka „10 lat w Służ­bie Na­rodu”.
1973 Złoty Krzyż Za­sługi.
1974 Brą­zowa Od­znaka „Za Za­sługi w Ochro­nie Po­rządku Pu­blicz­nego”.
1979 Krzyż Ka­wa­ler­ski Or­deru Od­ro­dze­nia Pol­ski.
1980 Srebrna Od­znaka „Za Za­sługi w Ochro­nie Po­rządku Pu­blicz­nego”.
1982 Srebrna Od­znaka „W Służ­bie Na­rodu”.
1984 Złota Od­znaka „Za Za­sługi w Ochro­nie Po­rządku Pu­blicz­nego”.
1984 Me­dal 40-le­cia Pol­ski Lu­do­wej.
1986 Od­znaka Ho­no­rowa „Za Za­sługi dla Wo­je­wódz­twa El­blą­skiego”.
1988 Brą­zowy Me­dal „Za Za­sługi dla Obron­no­ści Kraju”.

Wy­kształ­ce­nie:
1957 Wyż­sza Szkoła Rol­ni­cza w Po­zna­niu (in­ży­nier le­śnic­twa).
19631965 Za­oczna Ofi­cer­ska Szkoła Ope­ra­cyjna SB MSW w Le­gio­no­wie.
1968 Kurs Do­sko­na­le­nia Kadr Kie­row­ni­czych SB w Le­gio­no­wie.

Frag­menty do­ku­men­tów:

„Opi­nią […] nie cie­szył się do­brą, po­nie­waż było to czło­wiek le­ko­myślny, gdyż za­ro­bione pie­nią­dze lu­biał szybko prze­pu­ścić, a na­stęp­nie po­ży­czał pie­nią­dze od zna­jo­mych i był ciężki do od­da­wa­nia […]. Mo­ral­nie nie pro­wa­dził się zbyt do­brze, wy­ra­żało się to w tym, że lu­biał ko­biety i wy­cią­gać pie­nią­dze od nich na ży­cie, gdyż za­ro­bione pie­nią­dze szybko prze­pusz­czał”.
Wy­wiad dot. Bor­kow­skiego z Po­ste­runku MO w Lwówku Ślą­skim, 1961 r.

„Uwa­żam, że za­rzuty te nie po­winny dys­kwa­li­fi­ko­wać go jako kan­dy­data do służby
w Mi­li­cji Oby­wa­tel­skiej […]”.

Wnio­sek per­so­nalny o przy­ję­cie do MO, 1962 r.

„Prośbę mo­ty­wuję chę­cią bez­po­śred­niego udziału w czu­wa­niu nad bez­pie­czeń­stwem Pol­ski Lu­do­wej i za­in­te­re­so­wa­niu tego ro­dzaju pracą”.
Po­da­nie Z. Bor­kow­skiego, 1962 r.

„Z roz­mowy z w/​w wy­nika, że jest czło­wie­kiem bez­wy­zna­nio­wym. Bę­dąc w miesz­ka­niu wy­mie­nio­nego nie stwier­dzi­łem, aby w domu były ob­razy re­li­gijne”.
No­tatka służ­bowa dot. kan­dy­data do służby w MO, 1962 r.

„O ile na­dal ce­cho­wał go bę­dzie wła­ściwy sto­su­nek do pracy oraz przej­dzie wy­ma­gane prze­szko­le­nie ope­ra­cyjne po­siada per­spek­tywy być do­brym pra­cow­ni­kiem ope­ra­cyj­nym”.
Cha­rak­te­ry­styka służ­bowa, 1963 r.

„W pracy oso­bi­stej ce­chuje go jed­nak po­wierz­chow­ność i brak sa­mo­za­par­cia. Stwier­dza się rów­nież ob­jawy lek­ce­wa­żą­cego sto­sunku do po­wie­rzo­nych mu obo­wiąz­ków co wy­raża się w nie­na­le­ży­tym prze­strze­ga­niu dys­cy­pliny pracy. Na zwró­cone uwagi w przed­mio­cie pracy czy też po­stawy re­aguje czę­sto w spo­sób zde­ner­wo­wany a na­wet aro­gancki. Wy­ka­zuje rów­nież cza­sem ob­jawy, że z pracą w służ­bie bez­pie­czeń­stwa nie czuje się na­le­ży­cie zwią­zany”.
Cha­rak­te­ry­styka służ­bowa, 1964 r.

„God­nie re­pre­zen­tuje nasz apa­rat na styku ze spo­łe­czeń­stwem”.
Wnio­sek per­so­nalny, 1965 r.

„Oce­nia­jąc do­tych­cza­sowa prace i po­stawę mo­ralno-etyczną, na­leży stwier­dzić,
iż po­siada per­spek­tywy ro­stu w apa­ra­cie Służby Bez­pie­czeń­stwa”.

Cha­rak­te­ry­styka służ­bowa, 1966 r.

„Służy wła­ściwą po­mocą in­stan­cji par­tyj­nej i na­le­ży­cie układa sto­sunki z wła­dzami ad­mi­ni­stra­cyj­nymi”.
Wnio­sek o prze­nie­sie­nie na sta­no­wi­sko I Za­stępcy Ko­men­danta Po­wia­to­wego MO ds. SB w Kę­trzy­nie, 1968 r.

„In­te­li­gen­cja, wa­lory to­wa­rzy­skie oraz po­godne uspo­so­bie­nie mimo ce­chu­ją­cej go pew­nej bez­kom­pro­mi­so­wo­ści — po­wo­dują iż cie­szy się au­to­ry­te­tem po­wa­ża­niem wśród oto­cze­nia. Uła­twia mu to wła­ściwe ukła­da­nie sto­sun­ków w po­wie­cie”.
Opi­nia służ­bowa za lata 19691971.

„Nad­mie­niam, że uro­dzi­łem się na te­re­nie ZSRR [w rze­czy­wi­sto­ści: II RP] i w prze­szło­ści wła­da­łem bie­gle ję­zy­kiem ro­syj­skim. […] Je­stem prze­ko­nany, że wia­do­mo­ści zdo­byte w Mo­skwie po­zwo­li­łyby mi na lep­szą re­ali­za­cję za­dań służ­bo­wych […]”.
Ra­port Z. Bor­kow­skiego o skie­ro­wa­nie na roczny kurs Wyż­szej Szkoły KGB w Mo­skwie, 1974 r.

„Mjr Bor­kow­ski w dniu 17 lipca b. roku, na te­re­nie pow. kę­trzyń­skiego uczest­ni­czył w zaj­ściu, które po­de­rwało mu w po­waż­nym stop­niu au­to­ry­tet wy­ma­gany do peł­nie­nia do­tych­cza­so­wej funk­cji”.
Wnio­sek o od­wo­ła­nie z sta­no­wi­ska I Za­stępcy Ko­men­danta Po­wia­to­wego MO ds. SB
w Kę­trzy­nie, 1974 r.

„Pra­cu­jąc ope­ra­cyj­nie na od­cinku nie­miec­kim pro­wa­dzi oso­bi­ście trzy sprawy o cha­rak­te­rze kontr­wy­wia­dow­czym i w ostat­nim cza­sie po­czy­nił po­stępy w tych roz­pra­co­wa­niach. Osią­gnął też po­zy­tywne re­zul­taty w dzie­dzi­nie po­zy­skań źró­deł in­for­ma­cji”.
Opi­nia służ­bowa, 1975 r.

„W cza­sie pracy w Wy­dziale III zgod­nie z za­kre­sem czyn­no­ści nad­zo­ro­wał pro­ble­ma­tykę wo­je­wódz­kiego kom­pleksu rol­nic­twa oraz sprawę obiek­tową na Za­kłady Ce­lu­lo­zowo-Pa­pier­ni­cze (ZCP) w Kwi­dzy­nie (in­we­sty­cja). […] W okre­sie ope­ra­cji ‘Lato-80′ oprócz du­żego za­an­ga­żo­wa­nia za­wo­do­wego wy­ka­zał umie­jęt­no­ści wła­ści­wej oceny wy­da­rzeń po­li­tycz­nych w kraju i zmian za­cho­dzą­cych w pro­filu dzia­ła­nia Par­tii. […] Nie stwier­dzono za­cho­wań lub kon­tak­tów ko­li­du­ją­cych z do­brem służby”.
Opi­nia służ­bowa, 1980 r.

„Wi­nien oso­bi­ście po­świe­cić wię­cej uwagi i pracy z oso­bo­wymi źró­dłami in­for­ma­cji. […] Wy­stę­pują […] uchy­bie­nia w za­kre­sie nad­zoru i eg­ze­kwo­wa­nia wy­ko­naw­stwa za­dań przez pod­wład­nych. W po­praw­nym uło­że­niu sto­sun­ków na li­nii prze­ło­żony-pod­władny prze­szka­dzają ce­chy cha­rak­teru. […] Jako ofi­cer, prze­ło­żony oraz dłu­go­letni czło­nek PZPR po­siada skry­sta­li­zo­wany świa­to­po­gląd ma­te­ria­li­styczny. […] W prze­glą­dzie ka­dro­wym za 1985 r. stwier­dzono, iż mjr Zb. Bor­kow­ski na zaj­mo­wa­nym sta­no­wi­sku od­po­wiada wa­run­kowo. Zwró­cono uwagę na wy­stę­pu­jące w pracy nie­do­cią­gnię­cia i brak kon­se­kwen­cji w dzia­ła­niu”.
Opi­nia służ­bowa za lata 19801986.

„W znacz­nym stop­niu wy­eli­mi­no­wał uprzed­nio wy­stę­pu­jące uwagi w pracy. […] Roz­sze­rza roz­po­zna­nie i ochronę ZCP [Za­kła­dów Ce­lu­lo­zowo-Pa­pier­ni­czych]”.
In­dy­wi­du­alna karta prze­glądu ka­dro­wego, 1987 r.

Z obo­wiąz­ków służ­bo­wych wy­wią­zuje się do­brze. Po­siada wła­ściwe roz­po­zna­nie ope­ra­cyjne te­renu. […] Awan­so­wać na ko­lejny sto­pień służ­bowy.
In­dy­wi­du­alna karta prze­glądu ka­dro­wego za lata 19881989.